close
تبلیغات در اینترنت
حضرت عشق حافظ
loading...

پایگاه اینترنتی حقوق دانشگاه آزاد اسلامی بهشهر

حضرت عشق حافظ

دوش یدم که ملایک در میخانه زدند...

دادپژوه بازدید : 465 دوشنبه 17 مرداد 1390 نظرات ()
دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند
ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت با من راه نشین باده مستانه زدند
آسمان بار امانت نتوانست کشید قرعه کار به نام من دیوانه زدند
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند
شکر ایزد که میان من و او صلح افتاد صوفیان رقص کنان ساغر شکرانه زدند
آتش آن نیست که از شعله او خندد شمع آتش آن است که در خرمن پروانه زدند
کس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند

 

هاتفی از گوشه میخانه دوش

دادپژوه بازدید : 451 چهارشنبه 5 مرداد 1390 نظرات ()
هاتفی از گوشه میخانه دوش گفت ببخشند گنه می بنوش
لطف الهی بکند کار خویش مژده رحمت برساند سروش
این خرد خام به میخانه بر تا می لعل آوردش خون به جوش
گر چه وصالش نه به کوشش دهند هر قدر ای دل که توانی بکوش
لطف خدا بیشتر از جرم ماست نکته سربسته چه دانی خموش
گوش من و حلقه گیسوی یار روی من و خاک در می فروش
رندی حافظ نه گناهیست صعب با کرم پادشه عیب پوش
داور دین شاه شجاع آن که کرد روح قدس حلقه امرش به گوش
ای ملک العرش مرادش بده و از خطر چشم بدش دار گوش

دیر است که دلدار پیامی نفرستاد. . .

دادپژوه بازدید : 376 جمعه 31 تير 1390 نظرات ()
دیر است که دلدار پیامی نفرستاد ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد
صد نامه فرستادم و آن شاه سواران پیکی ندوانید و سلامی نفرستاد
سوی من وحشی صفت عقل رمیده آهوروشی کبک خرامی نفرستاد
دانست که خواهد شدنم مرغ دل از دست و از آن خط چون سلسله دامی نفرستاد
فریاد که آن ساقی شکرلب سرمست دانست که مخمورم و جامی نفرستاد
چندان که زدم لاف کرامات و مقامات هیچم خبر از هیچ مقامی نفرستاد
حافظ به ادب باش که واخواست نباشد گر شاه پیامی به غلامی نفرستاد

به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دادپژوه بازدید : 710 دوشنبه 20 تير 1390 نظرات ()

 

 

 

 

به دام زلف تو دل مبتـلای خویـشــتـــن اســــت         بکش به غمزه که اینش سزای خویشتن است

.

گــــرت ز دســـــت بــرآیــــد مــــراد خــاطــر مــــا         به دست باش که خیری به جای خویشتن است

.

به جانت ای بت شیرین دهن که همچون شمع         شبــان تــیــره مــرادم فنــای خــویشــتــن است

.

چو رای عشــــق زدی بـا تــو گـفتـم ای بـلبــــل         مکن که آن گل خندان بــرای خویــشـتن اســـت

.

به مشک چین و چگل نیست بوی گل محتـــاج           کــه نــافــه​هــاش ز بنــد قبــای خویشتن است

.

مرو بــه خـانـــه اربــــاب بــی​مـــــــروت دهـــــــر           که گنــج عافیتــت در ســرای خویـــشتـن است

.

بســـوخـت حـافــــظ و در شــرط عـشـقبازی او           هنـــوز بـــر ســـر عــهد و وفــای خویشتن است


بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم. . .

دادپژوه بازدید : 588 یکشنبه 5 تير 1390 نظرات ()


فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم                      بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق                     که در این دامگه حادثه چون افتادم
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود                             آدم آورد در این دیر خراب آبادم
سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض                       به هوای سر کوی تو برفت از یادم
نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست                       چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت                         یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم
تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق                   هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم
می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست                که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم
پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک                       ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • پیوندهای روزانه
    آمار سایت
  • کل مطالب : 66
  • کل نظرات : 39
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 61
  • آی پی امروز : 19
  • آی پی دیروز : 27
  • بازدید امروز : 129
  • باردید دیروز : 53
  • گوگل امروز : 1
  • گوگل دیروز : 7
  • بازدید هفته : 129
  • بازدید ماه : 983
  • بازدید سال : 983
  • بازدید کلی : 334,979
  • کدهای اختصاصی